nithi
|
 Posted: Tue May 06, 2008 6:44 pm |
 |
|
ไม่ได้จะบอกให้กลับไปใช้ภาษาสมัยพ่อขุนรามฯ
หรืออย่างในหนังเรื่อง นเรศวรฯ
แต่นักเขียนจำต้องมีภาระในการแบกมรดกทางภาษาที่ทำให้เรายังภูมิใจได้ว่าตัวเองเป็นคนไทย
แยกให้ขาดระหว่าง "เชย" กับการอนุรักษ์ภาษาที่ถูกต้องไว้ แต่ใช้ให้ "เป็น"
โดยคำนึงถึงบริบทของงานเขียนแต่ละชิ้นเป็นสำคัญ
ภาษาผสมระหว่างคำบรรยายกับตัวอักษรภาพที่ใช้แทนสื่ออารมณ์
เป็นสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นมา เมื่อกระแสแชทเข้าครอบคลุม
มันไม่ได้ถูกต้อง แต่ก็ไม่ได้ผิดซะทีเดียว
เพราะยุคหนึ่ง รงษ์ วงษ์สวรรค์ นักเขียนอาวุโสก็เคยถูกวิจารณ์อย่างเสียหายในกลภาษาของท่าน
แต่กว่าที่ท่านจะคิดและสร้างภาษาที่เป็นลักษณะเฉพาะของตัวท่านเองได้
ท่านก็อ่านและเรียนรู้ภาษาไทยมาอย่างโชกโขน
รักในภาษาถิ่นบ้านเราเอาไว้ครับ
ไม่ว่าคุณจะเป็นคนพื้นเพที่ใด
งานเขียนที่มี "น้ำเสียง" เป็นเอกลักษณ์
เป็นงานที่มีเสน่ห์ และหาได้ไม่ง่ายนัก
เคารพและรักในภาษา
เท่านี้ครับ |
|
